UV barlow lens

De bekende planetenfotograaf Arnaud van Kranenburg werkt oa met de bekende Celestron C 9,25. Voor het imagen van de planeten wordt zoals door zo velen gebruik gemaakt van een barlowlens. Voor Venus echter worden andere eisen gesteld. De details in het wolkendek zijn pas bij de kortere golflengtes goed zichtbaar. In de orde vanaf 340 nm. Dan hebben we het over het UV.

Het blijkt echter dat de normale coating van een barlow deze golflengte niet meer doorlaat. Bovendien zijn de standaard barlows niet ontworpen voor deze golflengte zodat er ook nog beeldfouten worden geïntroduceerd.

Wat te doen.
De bekende optisch ontwerper Harrie Rutten had de oplossing. Waarom niet een speciale UV barlow ontwikkelen. Die dus wel de gewenste transmissie in het UV heeft en geen beeldfouten introduceert.
Hiertoe had dhr Rutten wel de optische gegevens van de C 9,25 nodig. Een verzoek hiervoor bij de firma Celestron werd echter zeer moeizaam behandeld.

Het leek er in eerste instantie op dat het helemaal niet zou lukken. Maar niet getreurd dan meten we de C 9.25 toch zelf op. Dhr Rutten had behalve de krommingen en afstanden van de spiegels ook de vorm van de correctorplaat nodig en met name de ligging van de neutrale zone. Op mijn eigen machine is dat gemeten en bevestigd met de interferentie proef tegen een vlakke plaat.

Nu de correctorplaat er uit was hebben we gelijk maar de kromming van de vangspiegel opgemeten.


Inmiddels had Celestron onder geheimhouding de gegevens aan dhr Rutten verstrekt. Echter daar zaten toch enkele tegenstrijdigheden in.
Dankzij het rekenwerk en onze metingen kon hij toch de optische gegevens bepalen.


Een vraagteken bleef echter uit wat soort glas de correctorplaat is gemaakt. Gek genoeg kon Celestron daar geen eenduidig antwoord opgeven.

Uit zijn berekeningen bleek dat de C 9,25 voor algemeen gebruik een goede telescoop is maar niet in het UV. Dat is overigens niet verwonderlijk. Dat geldt overigens voor elke Schmidt Cassegrain.
Nu alle gegevens bekend waren kon hij beginnen met het Barlow ontwerp. Een extra complicerende factor was dat het ontwerp ook de slechte correctie van de Celestron moest corrigeren.

Het uiteindelijke ontwerp kwam uit op 4 standaard lenzen van een bekende optiek leverancier.


Het geheel is in een behuizing onder gebracht met 2” en 1 ¼”aansluiting.


Gezien de prachtige resultaten van Arnaud kunnen we concluderen dat de barlow aan alle eisen voldoet.

 

 

Meer hierover is te lezen in dit artikel uit Zenit, februari 2008;